Insulinooporność – diagnostyka laboratoryjna

CZĘŚĆ PIERWSZA O INSULINOOPORNOŚCI –> DOSTĘPNA TU

Podstawowy badaniem diagnostycznym w kierunku insulinooporności, które oferują lekarze, jest oznaczenie insuliny i glukozy na czczo. Czy to oznacza, że prawidłowe wyniki tego badania dają nam pewność, że IO można wykluczyć? Niestety nie. Kochani czytelnicy, dzisiejszy pacjent musi być świadomy od A do Z. Wszyscy wiemy, że służba zdrowia czasem zawodzi. Oczywiście ani wy, ani my jako dietetycy nie możemy “bawić się” w lekarza, ale możemy być bardziej dociekliwi. W końcu chodzi o zdrowie.

W celu potwierdzenia IO, niezbędne jest wykonanie tzw. “krzywej insulinowej i glukozowej”. Polega ona na wykonaniu testu obciążenia glukozą (OGTT). Najpierw mierzone jest stężenie glukozy i insuliny na czczo. Następnie pacjent przyjmuje 75 gram glukozy w postaci roztworu, po czym te same parametry mierzymy po jednej godzinie i po dwóch godzinach od wypicia roztworu. Na potwierdzenie insulinooporności wskazują wysokie stężenia insuliny we krwi, które nie powodują odpowiedniego obniżenia stężenia glukozy.

  1. Jak interpretować wynik stężenia glukozy i insuliny na czczo?
GLUKOZA NA CZCZO INSULINA NA CZCZO
< 100 mg/dl – wynik prawidłowy > 10 Mu/ML – insulinooporność
100-125 mg/dl – stan przedcukrzycowy
>126 mg% – cukrzyca

2. Wskaźnik insulinooporności HOMA – IR (jeśli wynik wskazuje powyżej 2, to podejrzewamy insulinooporność)

  • Zachęcamy  do skorzystania z kalkulatora:

Kalkulator HOMA-IR

3. Interpretacja testu OGTT:

WARTOŚCI GLUKOZY PO 2 H

DO 140 MG% PRAWIDŁOWA
140 -199 MG% STAN PRZEDCUKRZYCOWY
>200 MG% CUKRZYCA

 

*Normy dla insuliny w teście obciążenia glukozą nie są jednoznaczne i wymagaja dalszych badań. 

Przykładowa interpretacja wartości insuliny:

  • na czczo do 10 mU/ml
  • po 1. godzinie do 50 mU/ml
  • po 2. godzinach do 30 mU/ml

Są tez inne badania, które warto wykonać, aby mieć jak najdokładniejszy obraz naszego stanu zdrowia:

  • CRP (wskaźnik stanu zapalnego),
  • lipidogram,
  • morfologia,
  • stężenie witaminy D3, B12, ferrytyny,
  • badanie ogólne moczu,
  • próby wątrobowe,
  • kreatynina,
  • peptyd C,
  • hemoglobina glikowana,
  • TSH (nieleczona niedoczynność tarczycy sprzyja otyłości, a w konsekwencji IO),
  • badania hormonalne dostosowane do współistniejących zaburzeń np. zaburzenia miesiączkowania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *