Insulinooporność – czy jestem skazana na otyłość? cz. I – definicja, przyczyny, objawy

Rzadko piszę o problemach zdrowotnych, z jakimi zmagają się pacjenci, ale to schorzenie(insulinooporność) spędza sen z powiek zarówno dietetykom, jak i osobom chorującym. Coraz częściej w moim gabinecie pojawiają się osoby ze stwierdzoną insulinoopornością (IO). Znacie to powiedzenie, że niektórzy „tyją z powietrza”? Niestety, przy insulinooporności jest ziarno prawdy w tym powiedzeniu. Niejednokrotnie mimo wprowadzenia prawidłowych nawyków żywieniowych, osoby cierpiące na IO nie chudną. Czy zatem IO to wyrok bycia „otyłym”? Nie! Skuteczna, indywidualna dietoterapia oraz aktywność fizyczna jest kluczem do osiągnięcia sukcesu.

Dziś skupię się jednak na mechanizmie działania insulinooporności, przyczynach, objawach oraz skutkach. W kolejnych częściach dowiecie się o diagnostyce oraz dietoterapii IO.

Co to jest insulinooporność?

To stan zmniejszonej wrażliwości tkanek na działanie insuliny (hormonu trzustkowego, który odpowiada za obniżanie stężenia glukozy we krwi) i dotyczy również regulacji stężenia glukozy. Jest to tzw. pierwszy krok do rozwoju cukrzycy typu II. Organizm broniąc się przed rozwojem cukrzycy, włącza mechanizmy obronne i zwiększa produkcję insuliny. Wynikiem tego jest hiperinsulinizm, który mimo iż „ratuje” przed cukrzycą, prowadzi do zaburzenia funkcjonowania różnych narządów. Insulinooporność nie jest chorobą, jest zaburzeniem, które może trwać latami. Szacuje się, że występuje u ponad połowy osób dorosłych oraz coraz częściej u dzieci i nastolatków. Zdecydowanie potwierdza się to w gabinecie każdego dietetyka.  Na jej podłożu  rozwijają się inne schorzenia:

insulinooporność powikłania

Jakie są przyczyny insulinooporności?

I tu pojawia się problem, ponieważ nie do końca wiadomo co powoduje insulinooporność. Uważa się jednak, że za jej rozwój odpowiadać mogą:

  • czynniki środowiskowe tj.: wysokokaloryczna dieta, bogata w nasycone kwasy tłuszczowe i dużą ilość cukrów prostych, brak aktywności fizycznej, stany zapalne organizmu, niedobór snu, stres, otyłość brzuszna;
  • czynniki genetyczne.

Objawy insulinooporności:

  • nadmierna senność po posiłku,
  • przyrost masy ciała, szczególnie w obrębie brzucha (mimo braku zmian w diecie, braku przejadania się),
  • obniżenie nastroju,
  • „zaćmienia umysłu”,
  • rozdrażnienie,
  • problemy z koncentracją,
  • bóle głowy,
  • bóle stawów,
  • zmiany na skórze (rogowacenie ciemne – zdjęcie niżej)
  • uczucie zimna,
  • zmęczenie,
  • bóle stawów,
  • częste uczucie głodu, nawet już ok. 2 h po posiłku,
  • wzmożony apetyt na słodkie przekąski,
  • trudności w odchudzaniu, mimo stosowania racjonalnej diety (5 posiłków, dieta urozmaicona).
Rogowacenie ciemne – charakterystyczne przy insulinooporności

Nie powiem tutaj nic odkrywczego – wszędzie trąbi się o tym, że zdrowa racjonalna dieta jest najlepszym sposobem obrony przed IO już od najmłodszych lat. Co więcej, każda kobieta w ciąży, a nawet ta starająca się o dziecko, która dba o dietę – chroni przyszłe potomstwo przed wieloma chorobami oraz dolegliwościami dietozależnymi, w tym przed insulinoopornością.

Już wkrótce kolejny wpis, tym razem opiszę diagnostykę insulinooporności. Zapraszam do lektury!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *